Pożegnanie z Drwęcą

„Ta co szemrze, gdy zasypiam, radość niesie, gdy się budzę Żegna mnie tuż przed wyjazdem, zawsze wita po powrocie, jak marnotrawnego syna.” Przyszedł znowu czas wyjazdu i pożegnanie z ukochaną rzeką zupełnie inne, niż wcześniej. Jak to rzeka – każdego dnia inna, raz wzburzona, raz kojąca zmysły cichym szmerem, ale zawsze ta sama, moja własna Drwęca.Była tu kiedy przyszedłem na świat, mijała mnie każdego dnia i witała szeroko otwartymi ramionami po powrocie z wojaży, za każdym razem potrafi… Więcej...