Zimowa ballada

Zimowa ballada Którejś zimowej nocy przybędzie do mego świata kobaltowy anioł ze zwichniętym skrzydłem. Zatrzyma się za krzyżem okna. A ja za szybą ustrojoną przez mróz-artystę wzruszę się jego opuszczonymi ramionami. Kiedy będę gotowa do drogi po promieniu bladego księżyca gdzieś do innego bytu, srebrnym kluczem otworzę swoje serce. A wtedy obłoczek niewielki jak oddech w mroźny poranek uniesie się lekko. Zdmuchnę go do dłoni mego anioła. Niech zawiesi w kobaltowym niebie nową latarenk… Więcej...